بچه شاه بار دیگر در یک بحر طویل از اغلاط اضافی، نیروهای سیاسی کردستان ایران را به «تجزیهطلبی» متهم و «اوامر ملوکانه» برای «پاسخ قاطع» به آنها را خطاب به ارتش تحتامر خامنهای صادر کرده است! معلوم نیست چرا باید مردم ایران یا بخشی از ایران مانند کردستان به طور اصولی از حق تعیین سرنوشت خود محروم باشند و همۀ حقوق از آن شیخ و شاه باشد. در حالی که بچه شاه پیوسته به مناسبات دیرین خود با سپاه پاسداران بالیده و هماکنون هم به گفتۀ خودش جذب در ۵۰ هزار ریزشی نیروهای امنیتی و نظامی همین رژیم است، در پروژه «شکوفایی» سلطنتی خود، گروههای «تجزیهطلب» و «پژاک و جیشالعدل» را در کنار بازماندگان سپاه پاسداران به «اتاق عملیات مرزی مشترک» حواله داده که لابد ریاست آن با امثال ثابتی و لاجوردی است. همزمان یکی از شاهزادگان رژیم آخوندی در نیروی قدس به نام سعدالله زارعی رئیس سابق اداره سیاسی سپاه پاسداران خواهان «برخورد قاطع و محکم» با کردستان شده و «فرهیختگان» خامنه ای هم تأکید کرده است که رژیم «حق خود میداند با ابزارهای مختلف و هر گاه نیاز ببیند به افراد و مراکز آنها هجوم ببرد» (۶ اسفند). مواضع ننگین بچه شاه علیه ملیتهای ستمزده ایران باز هم ضرورت این اصل اساسی را برجسته میکند که مقاومت و قیام برای آزادی ایران از چنگال استبداد دینی مستلزم مرزبندی صریح با فاشیسم سلطنتی و تأکید بر اصل راهنمای نه شاه و نه شیخ است. روزگار جویدن استخوانهای صدام در جنگ ضدمیهنی با شعار قدس از طریق کربلا نیز به پایان رسیده است. جنگی که منتظری جانشین و قائم مقام رسمی خمینی به صراحت در مورد آن گفت «توبه دارد» (کیهان ۲۳ بهمن ۱۳۶۷).
